Najpiękniejszy dom w Polsce znajduje się w Płocku

Dom został zaprojektowany, by subtelnie wkomponować się w naturalne ukształtowanie zbocza. Architektura współgra z z krajobrazem, stapiając się z otoczeniem lub dyskretnie ustępując mu miejsca. Poszczególne poziomy budynku wnikają w strukturę wzniesienia jak warstwy ziemne. Z przeciwnej strony nabrzeża są prawie niewidoczne. Patrząc na nie od strony Wisły, można mieć wrażenie zanikania ich pod zgarbioną fałdą terenu.

Konstrukcja zwieńczona jest zielonym dachem, który płynnie przechodzi w gęstą, dziką łąkę. Zmienia się ona wraz z porami roku. Dzięki temu przyroda nie tylko otacza budynek ze wszystkich stron, ale po jego pochyłości przechodzi na dach z naturalnym ogrodem. Dzięki panoramicznym przeszkleniom i iluzjom optycznym przyroda wchodzi do wnętrza budynku.

Do salonu i sypialni przylega bezkrawędziowy basen, który z perspektywy wnętrza zespala się wizualnie z położoną niżej rzeką. Projektantom udało się połączyć architekturę z istniejącym krajobrazem, a położona nieopodal Wisła zdaje się niemal przenikać do wnętrza domu. Wysunięty w stronę rzeki taras otoczony wodą basenu zawisa w przestrzeni jak drewniany pomost.

Historia „Domu w Skarpie” to historia marzenia właściciela działki na nadwiślańskim zboczu ze spektakularnym widokiem na rzekę, nadbrzeżną roślinnością i daleką panoramą miasta. Projektujące dom studio architektoniczne stanęło przed wyzwaniem uchwycenia najcenniejszych kadrów widokowych działki bez nadmiernej ingerencji w jej teren.

Utrata energii oraz wpływ budynku na lokalny mikroklimat ograniczono dzięki obiektu zagłębieniu w terenie i naturalnemu pokryciu dachu. W obiekcie zastosowano panele fotowoltaiczne oraz inteligentne systemy zarządzania mediami. Architektura nie tylko respektuje istniejący krajobraz, ale aktywnie współtworzy środowisko naturalne otoczenia.