Płockie Towarzystwo Przyjaciół Teatru z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru przyznało tradycyjne złote maski. W tym roku odebrali je Jakub Matwiejczyk za kreację Cziczikowa w spektaklu „Martwe dusze 2.0” Mikołaja Gogola oraz Księcia Filipa w „Iwonie, księżniczce Burgunda” Witolda Gombrowicza i Maja Rybicka za kreację Niani w tragedii „Romeo i Julia” Wiliama Szekspira.
Na liście nominowanych znaleźli się również: Rafał Sisicki za reżyserię i autorską adaptację powieści Gogola „Martwe Dusze 2.0”, Paula Stępczyńska za podwójną kreację w „Iwonie, księżniczce Burgunda” Witolda Gombrowicza oraz Piotr Wrombel za aranżację muzyki teatralnej 50-lecia.
PTPT przyznało również Małe Złote Maski. Plastyk Mirosław Łakomski uhonorowany został za projekty plakatów i scenografii Teatru Dramatycznego im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku, a Maria Żak z Biura Obsługi Widzów za pracę na rzecz twórców i widzów.
Międzynarodowy Dzień Teatru stał się również okazją do wręczenia dwóch wyjątkowych wyróżnień. Marek Mokrowiecki, dyrektor Teatru Dramatycznego im. Jerzego Szaniawskiego odebrał Medal Senatu. Krzysztof Misiak, kierownik muzyczny teatru otrzymał Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
Premierą przygotowaną przez Teatr Dramatyczny w Płocku na Międzynarodowy Dzień Teatru był „Ubu Król, czyli Polacy” Alfreda Jarryego. Spektakl wyreżyserował Marek Mokrowiecki, który w tytułowej roli obsadził Łukasza Mąkę. Co ciekawe, gdy dyrektor Marek Mokrowiecki w 1995 roku przenosił na deski płockiej sceny ten sam dramat, Króla Ubu kreował wówczas Jacek Mąka. Łukaszowi Mące partnerują na scenie między innymi: Magdalena Tomaszewska, Adam Gradowski, Piotr Bała, Dorota Cempura, Szymon Cempura, Krzysztof Bień, Barbara Misiun i Marek Walczak.
Alfred Jarry stworzył jedną z najsłynniejszych sztuk z Polakami w tytule i z Polską w tle, gdy miał zaledwie piętnaście lat. Akcja sztuki osadzona została „w Polsce, czyli nigdzie”.
Opowieść o brutalnej ludzkiej zachłanności przesycona jest gorzką ironią. Para głównych postaci dramatu czyli Ubu i Ubica za wszelką cenę dążą do zdobycia władzy. Przez pryzmat ich postaci oglądamy, jak współczesny totalitaryzm degraduje porządek świata. Godna uwagi jest niesamowita scenografia Krzysztofa Małachowskiego (który stworzył również instalację ulokowaną w dolnym foyer) oraz muzyka Krzysztofa Misiaka.
Tomasz Paszkiewicz
Napisz komentarz
Komentarze