Retro horror z muzyką na żywo

„Nosferatu – symfonia grozy” w reżyserii Friedricha Wilhelma Munraua to jeden z pierwszych horrorów w historii kina. Obok „Metropolis”, „Gabinet doktora Caligari” i „Doktor Mabuse” zaliczany jest do klasyki niemieckiego ekspresjonizmu filmowego.

Nieme, ekspresjonistyczne arcydzieło Friedricha Wilhelma Murnaua pozostaje niedoścignione w swoim gatunku. Jego fabuła jest adaptacją nieśmiertelnej powieści Brama Stokera „Drakula". Murnau chciał zekranizować książkę, ale wdowa po Stokerze nie zgodziła się na sprzedaż praw autorskich do adaptacji powieści. Nie mogąc legalnie posługiwać się tytułem „Drakula", Murnau nazwał swój film (i wampira) „Nosferatu”, zmienił nazwiska pozostałych bohaterów, a akcję przeniósł z Londynu do niemieckiej Bremy. Wdowa po autorze „Drakuli" wytoczyła Murnauowi proces i wygrała go. Zgodnie z wyrokiem wszystkie kopie „Nosferatu" miały zostać zniszczone. Na szczęście "egzekucji" arcydzieła nie zdołano przeprowadzić do końca.

Murnauowska koncepcja wampira znalazła genialnego wykonawcę w osobie odtwarzającego Nosferatu Maxa Schrecka, który przed pierwszą wojną światową związany był z awangardową grupą teatralną Maksa Reinhardta. W „Nosferatu" stworzył kreację, która przeszła do historii kina. Wampir Schrecka, z łysą czaszką, szpiczastymi, szczurzymi uszami, ostrymi jak igły przednimi zębami, szponiastymi dłońmi, nerwowymi ruchami głodnego drapieżnika i okrutnymi pożądliwymi oczyma jest jednym z najbardziej przekonujących potworów w dziejach kina grozy. Postać, którą powołał do życia Max Schreck, jest nieludzka, odpychająco obca - i właśnie dlatego tak przerażająca.

Kinematografia początku lat 20. XX wieku miała do zaoferowania bardzo skromne środki, ale Murnau wykorzystał je po mistrzowsku. Obraz wygląda staroświecko, ale jego siła oddziaływania jest wciąż potężna. Horrory, które niosą ze sobą ładunek grozy porównywalny do „Nosferatu", można policzyć na palcach jednej ręki.

Podczas seansu muzykę na żywo zagra zespół Czerwie, polska formacja, która prezentuje alternatywne dźwięki z pogranicza folku, etno, sceny absurdu, teatru i filmu. Grupa należy do ścisłej czołówki grup grających „na żywo” muzykę do filmów niemych. Ma swój własny, niepowtarzalny styl, którego cechą charakterystyczną jest niekonwencjonalne wykorzystanie instrumentów.

Czerwie są twórcami muzyki do spektakli teatralnych (dla Teatru Powszechnego w Warszawie, Teatru Klinika Lalek) oraz muzyki do filmów fabularnych i dokumentalnych (Ksawerego Żuławskiego, Urszuli Sochackiej). W swojej dyskografii mają sześć autorskich albumów: „Padlina” (2004), „Otwarta Sztuka dla Ludu” (2008), „Melanż” (2012), „Czerwie Nosferatu Live” (2013), „Mania” (2016) oraz „Metropolis” (2017).

Formacja ma na swoim koncie ponad tysiąc występów w Polsce, Czechach, Niemczech, Holandii, Wielkiej Brytanii, Słowacji i na Węgrzech.

W marcu 2016 roku Czerwie wystąpiły na niezwykle prestiżowym Europejskim Festiwalu Kina Niemego „Hippodrome 2016” w Szkocji, a dwa lata później otwierały 24. Wiosnę Filmową w Budapeszcie. Rormacja zagrała również na Budapesti Klasszikus Film Maraton Magyar Nemzeti Filmarchívum oraz w Muzeum Historii Kina w Dusseldorfie

Skład zespołu: Piotr Bogunia (bas, drumla), Maciej Kudłacik (instrumenty strunowe, instrumenty perkusyjne i syntezatory), Wojciech Zaborowski (instrumenty klawiszowe, akordeon, instrumenty etniczne), Paweł Zawarus i Tomasz Mańkowski (instrumenty perkusyjne, elektronika).